Skip to main content
  • دستگاه شور – آواز دشتی
  • ساز و آواز گروهی

درباره‌ی اثر: عاشقانه‌ای قدیمی که تولدش را حتی پیش از دوران قاجار می‌دانند. به آواز سوزناک دشتی سینه به سینه می‌خواندندش تا اکنون به روایت خسرو آواز ایران در آلبوم خزان برایمان به یادگار بماند. حکایت عاشقی سرگشته است که به زبانی ساده در وصف دلبر میگوید و از شوق وصال می‌خواند. متن ترانه را که با نام گوشه‌های زیبایی در آواز دشتی همراه شده است، در قسمت پایین سمت راست، داخلِ جعبه‌ی پخش موسیقی دنبال کنید.

هنرمندان:

 

 

  • در کتاب “ردیف آوازی و تصنیف‌های قدیمی– به روایت استاد دوامی” ص 308 اینطور آمده است: “سازنده‌ی این تصنیف مرحوم شوریده‌ی اعمی(فصیح الملک) شاعر شیرین زبان شیراز است که در زمان مظفر‎الدین‌شاه می‌زیسته.”
  • صفحه اولیه گرامافون این اثر در حدود سال 1333 با شماره کاتالوگ 10063 و با نام “تصنیف هردم خواهم زنم، با رِنگ، دسته‌ی اعتضادیه” ضبط شده‌است. (تاریخ تحول ضبط موسیقی در ایران – ساسان سپنتا – 122)
  • حسن مشحون این تصنیف را ذیل عنوان “تصنیف‌های قدیمی رایج در دوره قاجاریه(پیش از شیدا) آورده است.(تاریخ موسیقی ایران – نشر فرهنگ نو – ص452)

 

اجراهای دیگر (به نقل از کتاب تصنیف‌ها، ترانه‌ها، سرودهای ایران‌زمین):

  • خاطره پروانه(تنظیم پایور).
  • سیمابینا(شاخه گل 160).
  • شجریان(گلهای تازه 102 با تنظیم پایور).
  • معین(رضا معینی اصفهان) – رادیو. {؟}

>> ما را در تکمیل مقالات یاری کنید. <<

دیدگاه خود را ثبت کنید